راستي ديگه دسته گل نداريم
با پوزش فراوان
این هم تقدیم به کسانی که آخر رفاقتند!
ر یکاردو دوسانتوس لیته این هم عکس دوم

گرچه در روزهای اخیر بازهایی با نتیجه مساوی دلچسب نبود(البته توقف اینتر قابل توجه بود) ولی طرفدار طرفدار دیگه این عکس تقدیم به هواداران تورینیهای راه راه پوش
۱
فارغ از بازیها و دید گاههای سیاسی دیدن صحنه های دلخراش کشته شدن کودکان و ... دل هر انسان آزاده و با انصافی را به درد خواهد آورد تصویر زیر مربوط به کشتار قانا است و دیروز هم تصاویری از کودکانی را در غزه به تصویر کشیدند که در بیمارستانها منتظر مدد و یاری همنوعانشان بودند کودکانی که باید شاهد دود و باروت باشند کودکانی که نمی دانند محیط آنان پر است از وحشت و تابوت و دنیای پر از ظلم خودکامه

دعاکنیم تا کودکان آینده شاهد
جهانی که هر انسانی تو اون خوشبخته خوشبخته
نه بمب هسته ای داره نه بمب افکن نه خمپاره
دیگه هیچ بچه ای پاشو روی مین جا نمی زاره
جهانی رو که توش زندان یه افسانه است
تمام جنگهای دنیا شدن مشمول آتش بس
اما طولانيترين و مشهورترين غزل مولانا در باب عظمت و علو مقام حسين و بلاجويان معاشقه کربلايي است و پايان آن به زيبايي ارجاع است به انسان کامل و خورشيد موعود که شاهد است و ناظر و اصل نزول انوار الهي است در عالم ممکنات.
در اين غزل، شهيدان و عاشقان مترادفند. شهيدان به ياري تجرد وجودي و معرفت که مقدمه عاشقي است و «بالهاي عاشقي» از مرغان هوايي نيز بهتر پرواز در ساحت حضرت دوست ميکنند. «يحبهم و يحبونه» (54 ـ مائده). آنها شاهان عالم غيبند و به كمك عشق بابهاي عوالم پنهان را گشودهاند. يکي از رمزهاي توفيق آنها در پرواز عاشقانه رهايي از انواع خود است. آنها ار آن جهت که فاني و باقي در :عقل عقل» شدهاند در ناکجاآبادند. (نک ـ صفوي ـ سيد ـ لندن ـ 2007).
از بيت پنجم غزل رابطه شهيدان واصل را با سالکان بيان ميکند. رهايي شهيدان اثر وجودي در رهايي ديگر سالکان نهاده است. آنها با شکستن در زندان تو در توي طبيعت و نفس خود، باب مخزن اسرار الهي را گشودهاند. اول نفي است و سپس اثبات.«لا اله الا الله». «لا اله الا هو»(255 بقره) «لا اله اله انت». شهيدان که واصل به محبوب شدهاند و حسين که سيد و سالار آنهاست، نواي فقيران و درويشان کوي دوستند.
در بيت هشتم مولانا اشاره به يکي از اصول عرفان نظري ميکند که ميگويد انواع دنياهاي عالم ناسوت هيچ اندر هيچ است و توخالي و گذرا و ميراست. سپس مبتني بر آن آدميان را به عرفان عملي دعوت ميکند. آنگاه گويي پيام امام حسين (ع) را ميدهد که اي مدعيان اگر از قبيله ماييد و کربلاييد، اهل صفا باش و دل را منور به نور خدا بگردان.
کجاييد اي شهيدان خدايي بلا جويان دشت کربلايي
کجاييد اي سبک روحان عاشق پرندهتر ز مرغان هوايي
کجاييد اي شهان آسماني بدانسته فلک را در گشايي
کجاييد اي ز جان و جا رهيده کسي مر عقل را گويد کجايي
کجاييد اي در زندان شکسته بداده وامداران را رهايي
کجاييد اي در مخزن گشاده کجاييد اي نواي بي نوايي
در آن بحريد کين عالم کف اوست زماني بيش داريد آشنايي
کف درياست صورتهاي عالم ز کف بگذر اگر اهل صفايي
دلم کف کرد کين نقش سخن شد بهل نقش و به دل رو گر ز مايي
برآ اي شمس تبريزي ز مشرق که اصل اصل هر ضيايي
شهادت پیام رسان عاشورا تسلیت باد


