گاهی اوقات وقتی از فهم چیزی عاجز هستید می گویند : نگاه بصیرت می خواهد

نگاه بصیرت برای درک کردن و فهمیدن

وقتی سخنی به دور از فریب و تزویر گفته می شود می گویند:

سخن چون از دل برآید بر دل نشیند

اندیشمندان تاکید می کنند برای نوشتن باید بر علم آن موضوع اشراف داشت

ویا برای بیان مطلب جاندار تاثیر گذار نباید اندیشه در چارقد و چارکهای نارسا پیچیده

 باشد

بالاخره باید از کلاف سر در گمی که در آن گرفتاریم بیرون آییم تا بفهمیم آنچه

شایسته فهمیدن است

اما من بهره بسیار اندکی از آنچه در بالا گفته ام در خود می یابم .

بیشتر احساسم و ادراکم این است که برای نگاشتن و به تقریر درآوردن و تاثیر گذاری

 بیشتر و مطلوب تر و ارتباط دوسویه و... با دیگران باید « درد » داشته باشم

و این حس و درجه متعالی است که می تواند مرا به دوستانم و همفکرانم اتصال دهد

 «درد مشترک »

دردی که از احساس کشته شدن هابیل ها و حسادت و طمع قابیل ها در رنج است

و...........

درد نقاب و خنجر در پشت مانده یاران و......

این روزها فرصتی است برای رویش برای بر کشیدن نقاب در زیر باران

باید خود را در باران بیابیم برای درد مشترک..................

«زیر باران باید رفت »

«نم نم بارون تو خیابون خیس»

      پیش از این راه صفا این همه دشوار نبود

     بین میخانه و ما این همه دیوار نبود