امروز دوباره شاهد بودم که درمانده ای با فریاد بلند ٬ به زعم خود یاری گری را صدا میزد آنقدر که همه

متوجه این عجز و ناله او شدند اما کسی که او میخواندش هرگز صدای او را نشنید زیرا با او فاصله داشت
اما او می پنداشت اگر رساتر فریاد بزند به مقصود خواهد رسید !
با خود اندیشیدم چرا ما بجای آنکه در دلمان بدون اینکه کسی متوجه شود خدایمان را صدا نمی کنیم
«نحن اقرب الیه من حبل الورید»
اماگاهی
با صدای بلند و در انظار به یاری میطلبیم کسی را که شاید بتواند مشکل ما را حل کند !!
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

+
نوشته شده در دوشنبه 29 مهر1387ساعت 13:54 توسط محسن خبازی کناری
|


